In 1953 werd er in de Indische provincie Punjab een compleet nieuwe hoofdstad gebouwd: ‘Chandigarh’, wat zoveel betekent als ‘Chandi’ – de Indische godin van de macht en ‘garh’ of burcht. Dit internationaal bekende urbanisatieproject werd ontworpen door Le Corbusier (1887 – 1965) (zie ook hier) en zijn neef Pierre Jeanneret (1896 – 1967). Het ontwerp omvatte niet alleen het ontwikkelen van een nieuw stedelijk concept, maar ook de architectuur en de inrichting van het gebouwencomplex. Pierre Jeanneret was verantwoordelijk voor de werfopvolging en de inrichting van de overheidsgebouwen. Hiervoor ontwierp hij een zitmeubelreeks die zeer utilitair en no-nonsense van aanpak was, uitgevoerd in duurzame materialen zoals teakhouten frames en met een rieten bekleding. De karakteristieke V-vorm van de poten en de fijn gewezen rieten zit- en rugafwerking van dit tijdloze stoelontwerp zijn tegelijkertijd esthetisch en solide. ‘Form follows function’ als het ware.

Bron: AD

Na ettelijke decennia intensief gebruik werden de stoelen bij het grofvuil gezet en werd er niet verder naar omgekeken. Tot er interesse begon te groeien vanuit de Westerse wereld voor dit prachtige kwalitatieve zitmeubilair. Allerhande schattenjagers, van antiekhandelaars tot veilinghuizen, begonnen een zoektocht naar de resterende stoelen en de prijs voor de originele stukken steeg exponentieel. De vraag oversteeg al snel het aanbod en de gerestaureerde meubels werden gretig opgenomen in menig duur design interieur. Aan een echte Jeanneret stoel hangt namelijk een stevig prijskaartje omwille van de exclusiviteit (en populariteit) maar prachtig is ie wel…

Bron: Axel Vervoordt
Bron: Axel Vervoordt
Bron: Axel Vervoordt
Bron: Nicolas Schuybroeck Architects
Bron: 1st Dibs

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *